พิงค์ ฟลอยด์ ‘More’ มากกว่า ‘คัลต์’ ปลดปล่อยอย่างอิสระ… เสรีผ่านสายลม แสงแดด ดนตรี ยาเสพติด และเซ็กซ์ [End]
[1.] ‘ฉันกำลังยืนอยู่ที่แม่น้ำไนล์ เมื่อฉันเห็นสุภาพสตรีแย้มยิ้ม ฉันจะพาเธอออกไปสักพัก สักพักหนึ่ง น้ำตาของฉันหลากไหลร้องไห้เฉกเช่นเด็กน้อย เธอผู้มีผมสีทองและสายลมเป่าสยาย เมื่อนั้นเธอจะกางปีกเพื่อที่จะโบยบิน เพื่อที่จะโบยบิน ทะยานสูงเหนือสายลมโบกพัด ลอยลมไปสู่ที่ซึ่งเธอพึงใจ เธอจะทำให้หมู่เกาะอยู่ในดวงตะวัน ฉันจะตามติดไปในเงาของเธอ วันหนึ่งฉันจะสบตากับเธอ เธอเพรียกร้องจากที่ลึกล้ำ ปลุกเรียกวิญญาณของฉันที่กำลังหลับไหลไม่รู้จบ เธอผูกลากฉันลงไป ผูกลากฉันลงไป…’
Read More